«راه پستی» به مسیری گفته میشود که برای جابهجایی و ارسال نامهها، بستهها و سایر مرسولات پستی میان شهرها و مناطق مختلف مورد استفاده قرار میگیرد و نقش اصلی آن تسهیل ارتباط میان نقاط دور و نزدیک است. این مفهوم در طول تاریخ شکلهای گوناگونی داشته و در هر دوره با توجه به پیشرفت وسایل حملونقل تغییر کرده است. در گذشتههای بسیار دور، بهویژه در دورههایی مانند عصر هخامنشیان، از شبکهای از راهها برای انتقال پیامها و مرسولات استفاده میشد که پیکها در آن با سرعت میان ایستگاههای مختلف رفتوآمد میکردند. این پیکها وظیفه داشتند پیامها را در کوتاهترین زمان ممکن از یک منطقه به منطقه دیگر برسانند و به همین دلیل سیستم ارتباطی منظم و سازمانیافتهای شکل گرفته بود. در دوران جدید، مفهوم راه پستی گستردهتر شده و شامل استفاده از انواع مسیرهای زمینی، ریلی و هوایی برای انتقال مرسولات میشود. امروزه بیشتر این جابهجاییها از طریق جادههای شوسه، راهآهن و خطوط هوایی انجام میگیرد که سرعت و دقت بیشتری دارند. راه پستی در واقع بخشی از زیرساخت ارتباطی هر کشور محسوب میشود و نقش مهمی در ارتباطات اداری، تجاری و شخصی دارد. این مسیرها به گونهای طراحی شدهاند که امکان انتقال منظم و پیوسته مرسولات را در سطح گسترده فراهم کنند. در مجموع، «راه پستی» به مجموعه مسیرهایی گفته میشود که برای انتقال نظاممند نامهها و بستهها در گذشته و حال مورد استفاده قرار گرفته و همواره با پیشرفت فناوری دستخوش تحول شده است.
راه پستی
لغت نامه دهخدا
راه پستی. [ هَِ پ ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) برای حمل مرسولات و محمولات پستی در خلال تاریخ ازراههای گوناگون استفاده میشده است که اکنون بیشتر، بوسیله راه آهن و شوسه و راههای هوایی صورت میگیرد. بنا بنوشته هرودوت تاریخ نگار نامی یونان از عهد هخامنشیان راههای پستی در ایران وجود داشته و پیکهای ایرانی با سرعت شگفت انگیزی در میان آبادیها رفت وآمد داشته اند. اکنون در ایران نیز مانند کشورهای دیگر برای این منظور از راههای شوسه و جز آن استفاده میشود.
فرهنگ فارسی
برای حمل مرسولات و محمولات پستی در خلال تاریخ از راههای گوناگونی استفاده میشده است که اکنون بیشتر بوسیل. راه آهن و شوسه و راههای هوایی صورت میگیرد.