ذو الشعر

ذوالشعر. [ ذُش ْ ش َ ] ( اِخ ) در حاشیه المرصع بنقل از ابن الکلبی آمده است: لقب حمزةبن ایفعبن زبیب بن شراحیل بن ربیعة یکی از شرفاء.

در حاشیه المرصع بنقل از ابن الکلبی آمده است: لقب حمزه ابن ایفع ابن زبیب ابن شراحیل ابن ربیعه یکی از شرفائ.

💡 و فى الحديث عن الزهرى قال حدثنى عبدالرحمن بن كعب بن مالكقال يا رسول الله ماذا تقول فى الشعر فقال ان المومن مجاهد بسيفه و لسانه و الذىنفسى و لكانما ينضحونهم بالنبل.

💡 (فقال المفضل يا مولاى فقد راءيت من يبقى على حالته و لاينبت الشعر فى وجهه وان بلغ حال الكبر فقال ذلك بما قدمت ايديهم و ان الله ليس ‍ بظلام للعبيد.)(126)

💡 216- صحيح مسلم، ج 4، كتاب الشعر، ص 242، احاديث 6 - 3.

💡 اما نه اين شعرى كه در لباس الفاظ موزون در آمده است اين (ان من الشعر لحكمه ) است.

💡 و قـال صلى الله عليه و آله: رتلوا القرآن و لا تنثروهنـثـرا و لا تـهـذوه هذاء الشعر قفوا عند عجائبه و حركوا بهالقلوب و لا يكن هم احدكم آخر السورة.

💡 المدخل (ایساغوجی) – المقولات (قاطیغوریاس) العباره (باری ارمینیاس) تحلیل القیاس (اناالوطیقای اولی) البرهان (انا لوطیقای ثانی مشهور بابود قطیقا) جدل (طوبیقا) المغالطین یا حکمه المموّهه (سوفسطیقا) الخطابه (ریطوریقا) الشعر (بوطیقا).