دیبا پوشش

دیباپوشش. [ ش ِ ] ( ص مرکب ) که پوشش دیبا دارد. با لباس دیبا. ملبس به دیبا:
بین که همچون ریدکان خرد دیباپوششان
گرد تخت خویش چون دارد حشر لکلک بچه.سوزنی.

که پوشش دیبا دارد.

💡 ترا پوشش از خود و چرم پلنگ همی خوشتر آید ز دیبای رنگ

💡 پوشش محمل ز دیبای سیاه شُقّه ها بر فرقشان از دود آه

💡 جامهٔ دیبا بود خاصهٔ مه‌طلعتان پوشش ما از جهان بس نظر دوخته