دودست زدن

دودست زدن. [ دُ دَ زَ دَ ] ( مص مرکب ) برهم زدن دو دست از روی نشاط و خوشحالی. چپه زدن صفق. دستک زدن. ( از یادداشت مؤلف ). || دست افشانی کردن. کنایه از خوشحالی کردن است. ( از آنندراج ).

بر هم زدن دو دست از روی نشاط و خوشحالی.

💡 و نيز زدن يك دست و يا يكى از ديگرى و زدن پشت دست بزمين و زدن قسمتى از كف دست بطورى كه عرفا ضرب بتمام كف صادق نباشد و نيز مسح كردن پيشانى با يكى از دودست و يا با كى از ديگرى كافى نيست.