لغت نامه دهخدا
دودج و داریان. [ دَ ج ُ ] ( اِخ ) نام یکی از دهستانهای پنجگانه بخش مرکزی شهرستان شیراز. حدود و مشخصات آن به قرار زیر است: از شمال: ارتفاعات کدوان و کربال. از خاور: کوههای خرامه. از جنوب: ارتفاعات کفترک وگشنکان. از باختر: کوه بمووتنگ قراولخانه. این دهستان در شمال خاوری بخش واقع و آب مشروب و زراعتی آن از قنات و چشمه است. از 11 آبادی تشکیل شده و نفوس آن در حدود 8200 تن و قراء مهم آن عبارتند از: بردج، دودج، داریان، کوشک مولا، دیندارلو، تربر. مرکز دهستان قصبه بردج است و شوسه خرامه به نی ریز از وسط دهستان کشیده شده است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).