دوام ذاتی
مترادفها
پایداری همیشگی
متضادها
ناپایداری، فانی بودن
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] دوام ذاتی یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای استمرار ثبوت یا سلب محمول برای موضوع تا هنگام وجود ذات موضوع است.
دوام به معنای شمول و استمرار ثبوت محمول برای موضوع یا سلب آن در تمام اوقات وجود موضوع است.
اقسام دوام
دوام بر چهار قسم است: دوام ازلی، دوام ذاتی، دوام وصفی و دوام وقتی. ۱. دوام ازلی یعنی دوام محمول برای موضوع بدون هیچ شرطی حتی شرط تحقق موضوع، مانند جهت قضیه الله تعالی بر بندگانش دائم الفضل است. ۲. دوام ذاتی به معنای عدم انفکاک نسبت ایجابی یا سلبی از موضوع مادامی که ذات موضوع موجود است؛ مانند جهت قضیه هر شیء مادی دائماً حرکت تکاملی دارد، مادامی که موجود است. ۳. دوام وصفی یعنی جدا نشدن نسبت ایجابی یا سلبی از ذات موضوع، مادامی که وصف عنوانی برای آن ذات ثابت باشد؛ مانند جهت قضیه هیچ مؤمنی ممکن نیست که شراب بخورد، مادامی که مؤمن است. ۴. دوامِ وقتی یعنی دوام محمول برای موضوع در وقت معین، مانند جهت قضیه هر مؤمنی در زندان است مادام که در دنیاست.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • گرامی، محمدعلی، منطق مقارن.• خوانساری، محمد، فرهنگ اصطلاحات منطقی.• تفتازانی، عبدالله بن شهاب الدین، الحاشیة علی تهذیب المنطق.• قطب الدین رازی، محمد بن محمد، تحریر القواعد المنطقیه فی شرح رسالة الشمسیه.
جمله سازی با دوام ذاتی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 او میگوید که با توجه بدین معایب قانونگذاران خردمند هیچیک از اشکال خوب را بهتنهایی نپذیرفتهاند و شکلی مختلط از هر سه نوع را برگزیده و فقط این شکل مختلط را استوار و دوامپذیر دانستهاند، زیرا که در چنین حکومتی شهریار و اشراف و تودهی مردم ناظر رفتار یکدیگرند و اختیارات همدیگر را محدود میکنند. او بهترین نمونهی نظام سیاسی را نظامی میداند که لیکورگوس در اسپارت برقرار ساخت؛ حکومت جمهوری روم نیز بهسبب اینکه دارای دو کنسول (نماد مونارشی)، یک مجلس سنا (نماد آریستوکراسی) و تریبونهای مردمی (نماد دموکراسی) بود، مخلوطی از سه شکل خوب حکومت بود و، در نتیجه، نظام سیاسی کاملی داشت. پس ماکیاولی پیشتر از مونتسکیو گرایش شدیدش را به حکومت مختلط نشان داده بود. او چنین میاندیشید که امکان حفظ تعادل در حکومت مختلط بیشتر است، و بنابراین چنین حکومتی بهتر میتواند مانع از آن شود که نارساییهای ذاتی هر یک از شکلهای خالص حکومت سبب سرنگونی کشور شود.