دو اواز

( دوآواز ) دوآواز. [ دُ ] ( ص مرکب ) مختلف القول. دارای اختلاف کلمه. مقابل هم آواز. ( یادداشت مؤلف ):
دوآواز شد رومی و پارسی
سخنشان ز تابوت شد یک به سی.فردوسی.
دوآواز. [ دُ ] ( ص مرکب ) مختلف القول. دارای اختلاف کلمه. مقابل هم آواز. ( یادداشت مؤلف ):
دو آواز شد رومی و پارسی
سخنشان زتابوت شد یک به سی.فردوسی.

( دو آواز ) مختلف القول. دارای اختلاف کلمه.

💡 و هم انس گوید که پیغمبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ گفت دو آواز ملعونست، آواز وَیْل نزدیک مصیبت و آواز نای نزدیک نعمت، مفهوم خطاب این بودکه هرچه جز این بود مباح بود در غیر این احوال و الّا تخصیص باطل شود و اخبار درین باب بسیار آمده است.

💡 از سوی دیگر، بین چهار آوازی که متعلقات شور دانسته می‌شوند هم، دو آواز (بیات ترک و افشاری) گامی متفاوت از شور دارند و در نتیجه برخی آن را مستقل از شور می‌دانند، در حالی که دو آواز دیگر (ابوعطا و دشتی) ارتباط نزدیک‌تری با شور دارند.

💡 افتخاری در این دوران به موسیقی سنتی وفادار بود. در ابتدای این دوران، حجمِ غالبِ آلبوم‌های او آواز بوده‌اند ولی در اواخر این دوران، به ارائه یک یا دو آواز در هر آلبوم و خواندن حدود ۶ قطعهٔ تصنیف رسید. برخی آلبوم‌ها نظیر امان از جدایی و تازه به تازه که هر دو از ساخته‌های محمدجلیل عندلیبی هستند، به‌طور کامل فاقد آواز بوده‌اند و هر آلبوم ۸ قطعهٔ تصنیف دارد. در این دوران او به سمت تصنیف حرکت کرد.

💡 یک دو آواز برآید ز چراغ گه مردن که بود در سکرات

💡 اندر تولد موسی و اندر خروج دو آواز مذهبی لادینو هستند.

💡 دو آواز شد رومی و پارسی سخنشان ز تابوت بد یک بسی