ده طاوس

ده طاوس. [ دِه ْ وو] ( اِخ ) ده طاووس. دهی است از بخش میان کنگی شهرستان زابل. واقع در 7هزارگزی جنوب ده دوست محمد نزدیک مرزافغانستان. سکنه آن 200 تن. آب آن از رودخانه هیرمند تأمین می شود. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

💡 خودآرا را برابر می کند با خاک خودبینی حنای شهپر پرواز طاوس است رنگینی

💡 ار غنچه گشته گلبن، طوطیّ لعل منقار وز میوه گشته اغصان، طاوس باجلاجل

💡 زغفلت عین ادبارست اقبال خودآرایان که دایم دیده طاوس در دنبال می باشد

💡 حیف از آن آهوی مشکین حیف حیف حیف از آن طاوس رنگین حیف حیف

💡 به سمّ مرکب راهی نسو چو بیضۀ مرغ ز نعل چون دم طاوس کشت و سینۀ باز

💡 358- (سوگنامه كربلا) (ترجمه لهوف ) ابن طاوس، ص 287 - 291.