دفینۀ ریخته گری

{founder's hoard} [باستان شناسی] دفینه ای شامل اشیای فلزی شکسته و ناهمگن و شمش و ضایعات ریخته گری و گاه اشیای کامل، همراه با ابزار ریخته گری مانند قالب و پتک و انبر و سندان

💡 پس از سنگ زنی، هر سطحی که نیاز به کنترل دقیق ابعاد داشته باشد، ماشین کاری می شود. تعداد زیادی از قطعات ریخته گری شده در مراکز فرز CNC تراش داده می شوند. دلیل این کار این است که این فرایندها قابلیت ابعادی و تکرارپذیری بهتری نسبت به بسیاری از فرایندهای ریخته گری دارند. با این وجود، امروزه استفاده از ریخته گری بدون ماشین کاری غیرمعمول نیست.

💡 برای ریخته گری طلا بهتر است از موم های معدنی مانند مونتان یا موم های مصنوعی مانند پلی اتیلن استفاده نمود زیرا این موم ها سیالیّت خوبی دارند و دمای ذوب ان ها نیز پایین می باشد و به خاطر این ویژگی ها می توانند برای ساخت جزئیات ریز مدل جواهرات استفاده شوند.

💡 این در حالی است که لایه ای از دوغاب روی سطح داخلی بدنه قالب باقی مانده است. سپس قالب باز می‌شود و به این ترتیب قطعه سرامیکی به شکل بدنه قالب و به صورت توخالی به دست می‌آید. ریخته گری توخالی برای تولید محصولاتی مانند قوری استفاده می‌شود.

💡 ریخته گری کامل ریخته‌گری اغلب برای تولید سر سیلندر، بلوک‌های موتور، پمپ‌ها، اجزای ترمز خودرو و چند منظوره استفاده می‌شود. مواد معمول استفاده شده شامل آلومینیوم، آهن، فولاد، آلیاژهای نیکل و آلیاژهای مس است

💡 برای یک Spotface (SF)، مواد را از یک سطح جدا می کنند تا آن را صاف و مسطح کند، معمولاً برای یک اتصل دهنده یا یک بلبرینگ(یاتاقان). معمولاً روی قطعات کاری که آهنگری یا ریخته گری می شوند، Spotface لازم است. معمولاً از ابزاری به نام مته خزینه برای Spotface استفاده می شود، اگرچه ممکن است از تیغه انگشتی نیز استفاده شود. تنها متریال مورد نیاز برای این کار، تراشیدن برای داشتن سطخ صاف می باشد..

💡 نه، ریزساختار فولاد و فولاد ریخته گری یکسان نیستند. ریزساختار فولاد به این اشاره دارد که چگونه قطعات کوچک فولاد در سطح میکروسکوپی مرتب می شوند. مثل این است که به بلوک های ساختمانی کوچک فولاد نگاه کنید. این ترتیب بر قدرت، سختی و انعطاف پذیری فولاد تاثیر می گذارد. با تغییر ریزساختار از طریق فرایندهایی مانند گرمایش و سرمایش، می توانیم فولاد را برای کاربردهای مختلف مناسب کنیم.‏