دعبل بن علی خزاعی

[ویکی شیعه] دِعْبِل بْن عَلی خُزاعی (۱۴۸-۲۴۶ق)، شاعر شیعه قرن دوم و سوم هجری. او از اصحاب امام کاظم(ع) و امام رضا(ع) بوده و محضر امام جواد(ع) را نیز درک کرده است. او در زمان حضور امام رضا (ع) در مرو به حضور ایشان رسید. زمانی که به خراسان آمد، قصیده تائیه خود را سروده بود و گفته بود که نباید کسی پیش از امام رضا(ع) آن را بشنود.
او در طعن بسیار تندزبان بود. همین امر باعث می شد تا همواره در حال گریز و سفر باشد. سرانجام طعن هایش بر خلفای عباسی باعث کشته شدنش شد. از جمله کتاب های او « الواحدة فی مناقب العرب و مثالبها » و « طبقات الشعراء » است. دعبل از زمره راویان حدیث نیز به شمار می آید.
دعبل بن علی بن رزین بن سلیمان بن تمیم بن نهشل بن خداش بن خالد بن عبد بن دعبل بن انس بن خزیمة بن سلامان بن اسلم بن حارثة بن عمرو بن عامر بن مزیقیا. (۱۴۸-۲۴۶ق)

💡 فـصـل هـفـتم: در ذكر چند نفر از اعاظم اصحاب حضرت امام رضا عليه السلام و ذكر مادحآنحضرت دعبل بن على خزاعى است

💡 6 - شبراوى شافعى مصرى (متوفاى 1172) در كتاب ((الاتحاف بحبّ الاشراف ))(58) و ابن صبّاغ مالكى در فصول المهمّه (59) نقل مى كنند كه دعبل بن على خزاعى مى گويد: چون به محضر حضرت رضا عليه السّلامرسيدم و در ضمن قصيده خود، اين دو شعر را خواندم كه:

💡 فصل هفتم: در ذكر چند نفر از اعاظم اصحاب حضرت امام رضا عليه السلام و ذكر مادحآنحضرت دعبل بن على خزاعى است

💡 عن الهرويّ قال: سمعت دعبل بن عليّ الخزاعيّ يقول: اءنشدت مولاى عليّ بن موسى الرضاعليه السلام قصيدتي التي اءوّلها:

💡 دعبل بن علی که که با مدح علی بن موسی‌الرضا شناخته می‌شود، پس از حضور در نزد عبدالله، ماهانه یکصد و پنجاه هزار درهم از وی دریافت می‌کرد و از حضور او بهره‌مند می‌شد.

💡 دعبل بن خزاعى در زمره شاعران شيعه است كه با ماءمون عباسى معاصر بوده است. وى درهجو (239) خلفاى عباسى و وزيرانشان اشعارى دارد كه مشهور است و در كتاب هاى ادبثبت شده است.