درک حقایق قران

[ویکی فقه] درک حقایق قرآن. اگر چه فهم تمام ژرفای قرآن کریم اختصاص به راسخان علم یعنی اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) دارد اما برای استفاده دیگران از آن شرایط خاصی مثل ایمان تقوا و تدبیر لازم است.
قرآن کلام خدا و تجلی اسم جامع و اعظم الهی که همه بشریت و اندیشه های حقیقت جو را به تدبر در آن فرا می خواند، آن جا که می فرماید: «کتاب انزلناه الیک مبارک لیدبروا آیاته و لیتذکر اولو الالباب؛ این کتابی است پر برکت که بر تو نازل کرده ایم تا در آیات آن تدبر کنند و خردمندان متذکر شوند.»قرآن معجزه جاودان الهی است که راه و رسم زندگی توحیدی و سعادت آفرین را به انسان می آموزد. «ای کسانی که ایمان آورده اید دعوت خدا و پیامبر را اجابت کنید، هنگامی که شما را به سوی چیزی می خواند که شما را حیات می بخشد». قرآن به عنوان کتاب هدایت و راهنما برای انسان همه صحنه های زندگی مادی و معنوی او را در بر می گیرد.شمای قلمروی زندگی ظاهری و باطنی، فردی و اجتماعی، اخلاقی و حقوقی، دنیایی و آخرتی وغیر آن را از آغاز آفرینش و مبدا شناسی تا مسیر و برنامه زندگی و سرمنزل نهایی، همه مورد توجه تشریع و تبیین الهی است.فضای بی کران حقایق قرآن در راستای رسیدن انسان به کمال از جنین تا جنان و از ملک تا ملکوت و از ذره تا کهکشان را فرا می گیرد. در یک جمله قرآن همه لوازم هدایت و تربیت انسان را در خود نهفته دارد، لذا می فرماید:«و نزلنا علیک الکتاب تبیانا لکل شیء؛ و ما این کتاب را بر تو نازل کردیم که بیان گر همه چیز است.»
عمق حقایق قرآنی
یکی از ویژگی های ممتاز و منحصر به فرد حقایق قرآنی، عمق و ژرفای شگفت آور آن است. قرآن، مانند یک چشمه جوشان است که همیشه بر بشریت جاری است. تاریخ نیز نشان داده است که راز جاودانگی و ماندگاری قرآن در طول زمان، تازگی و طراوت همیشگی آن برای افکار و اندیشه های بشر همین عمق و ژرفای حقایق آن است که هم چون دریای بی کران غواصان فکر و فهم را جذب خود نموده و هیچ گاه به نقطه پایان نمی رسد.در حدیثی نقل شده که از امام رضا (علیه السلام) پرسیدند: «ما بال القرآن لا یزید النشر و الدرسة الا غضاضة؟»؛ چرا قرآن هر چه بیشتر نشر و توسعه می یابد بر طراوت و تازگی آن افزوده می شود؟ حضرت فرمودند: «لانه لم ینزل لزمان دون زمان و لا دون ناس...»؛ خداوند متعال قرآن را برای یک زمان معین و برای قوم و مردم خاص قرار نداده است. پس قرآن در هر زمانی جدید است و برای هر قومی طراوت و تازگی دارد تا روز قیامت. علی(علیه السلام) می فرماید: خدای متعال قرآن را به صورت نوری که چراغ هایش هرگز خاموش نمی شود و مانند خورشید فروزنده ای که هیچ گاه از فروزش نمی افتد و مثل دریایی که به قعر آن رسیدن برای هیچ کس میسر نیست بر پیامبر نازل فرمود. و فرمود: «و نورا لیس معه ظلمة؛ قرآن نوری است که با وجود آن تاریکی دوام نمی یابد». زیرا این کتاب آسمانی نور افکن هایی دارد که از آن نور می گیرند و پیوسته راه هدایت و سعادت را روشن می کند.
راه ها و شرایط شناخت قرآن
برای درک و فهم حقایق قرآنی، (هر چند فهم تمام ژرفای آن اختصاص به راسخان علم یعنی اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) دارد) (و ما یعلم تاویله الا الله و الراسخون فی العلم) شرایطی لازم است که برخی از آنها اشاره می شود:
← تدبر و تفکر
...

💡 جز دفتر دل کان رقم خامهٔ صنع است از هیچ کتابی نشود درک حقایق

💡 خواص گروهی هستند که فقط خداوند آن‌ها را می‌شناسد، و عوام گروهی هستند که می‌خواهند با علم به حقیقت برسند اما در این راه بازمی‌مانند و برای درک حقایق باید به خواص بپیوندند.

💡 بمایدرک کند درک حقایق دگر فعلی که با اسمی است لایق