لغت نامه دهخدا
درازمنقار. [ دِ م ِ ] ( ص مرکب ) آنکه منقار دراز دارد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
درازمنقار. [ دِ م ِ ] ( ص مرکب ) آنکه منقار دراز دارد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
آنکه منقاری دراز دارد
💡 تشخیص این پرنده خیلی آسان است، نر و ماده همشکل هستند، نشانههای تشخیص آن عبارت است از سر و بدن حنایی کمرنگ دم وبالها را راهراه عرضی پهن سیاه و سفید. کاکُل بلند (تاجی قشنگ) بر سر دارد. باپرهای بلند نوک سیاه، و منقار دراز خمیده، بیشتر روی زمین و در فضای باز تغذیه میکند. پروازی کند و موجی و همراه با باز و بسته کردن آهسته بالهاست. در زمینهای باز و پردرخت دیده میشود.