داغ بالای داغ

داغ بالای داغ. [ ی ِ ] ( اِ مرکب ) کنایه از رسیدن مصائب پی درپی است. ( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ). دردی پس دردی. رنجی پس رنجی دیگر. تعب و المی بدنبال الم و تعبی دیگر.

کنایه از رسیدن مصائب پی در پی است

💡 غیر حاضر یار غایب چون مرا باشد فراغ قرب غیر و بعد او داغیست بر بالای داغ

💡 سیدا از بس که دارم داغ بر بالای داغ از نمک می ریزم آتش در کباب خویشتن

💡 همچو آن منعم که او زر بر سر زر می نهد در محبت می گذارم داغ بر بالای داغ

💡 از هجوم داغ، در تن نیست دیگر جای داغ مینهم چون فلس ماهی، داغ بر بالای داغ

💡 بر مثال اسب دزدیده که تا نتوان شناخت روزگارم هر زمان داغی نهد بالای داغ