خوش فطرت

خوش فطرت. [ خوَش ْ / خُش ْ ف ِ رَ ] ( ص مرکب ) خوش طینت. خوش سرشت. خوش ذات. نیکونهاد. نیکوسیرت.

خوش طینت خوش سرشت

💡 3. داراى فطرت و سرشت درست و سالم، مزاجمعتدل و اندام كامل است، و آلات و ابزار او براى انجام كارهايى كه در شاءن اوست نيرومنداست، كارهايى چون بحث و مناظره در علوم با اهلجدل، و شركت در جنگ با دليران براى برافراشتن سخن خدا و ويران ساختن سخن كفر وطرد دوستان و طرفداران شيطان، تا همه دين از آن خدا باشد گرچه مشركان خوش ‍ندارند. چگونه چنين نباشد و حال آنكه كمال تمام وكامل بر مزاج تام و سالم افاضه مى گردد.