خباثت داشتن

لغت نامه دهخدا

خباثت داشتن. [ خ َ ث َ ت َ ] ( مص مرکب ) پلید بودن. ناپاک بودن. || بد ذات بودن. || بد عمل بودن. ( از ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

پلید بودن ناپاک بودن

جمله سازی با خباثت داشتن

💡 12. عفريت؛ يعنى قوى، پرزور، زيرك، گردش كش، و خبيث؛ اگر جن خبيث باشد همانرا شيطان مى گويند و يا اگر با داشتن خباثت و شرارت نيروى زيادى هم داشته باشدعفريت ناميده مى شود. همان طور كه در داستان حضرت سليمان عليه السلام آمده، وقتىكه حضرت فرمود: چه كسى تخت بلقيس را براى من مى آورد؟ عفريتى از جن گفت: من مىآورم،(47) معلوم مى شود كه به اسم اعظم واقف بوده است؛ زيرا مى خواست در يك مدتكمى تخت را كه صدها كيلومتر از آن جا دور بود بياورد.