حمی وا

حمی وا. [ ح َ ماوَل ْ لاه ] ( ع، جمله قسمی ) اماواﷲ. ( منتهی الارب ).

💡 تا جهان باشد جهان بی رای و روی تو مباد عمر و عزت فی حمی الله الذی لایستباح

💡 رقیبان درِ لیلی چرا کردند قصد من؟ به جرم آنکه چون مجنون گذاری بر حمی کردم

💡 مجنون که شب رود بر لیلی، شگفت نیست روز از تحملی ز سگان حمی کند

💡 مریض صرع را کافور در پیکر زند آتش حرارت از مزاج صاحب حمی برد فلفل

💡 میان دوزخ تابان در استخوان مریض فسردگی هوا لرزه ساخت حمی را