حفص بن سلیمان اسدی

[ویکی فقه] حَفْص بن سلیمان بن مغیره اسدی، معروف به حفیص و غاضری، مُقری و مشهورترین راوی قرائت عاصم بن ابی النجود (از معروف ترین قرّاء سبعه ) می باشد.
در سال ۹۰ زاده شد. از اهالی کوفه و پیشه اش بزازی بود. شرح حال نگاران کنیه اش را ابوعمر ذکر کرده اند.
مهارت
او رَبیبِ ( فرزند همسر ) عاصم و در میان یاران و شاگردان عاصم از همه به قرائت او داناتر بود. ابن معین تنها روایت صحیح از قرائت عاصم را روایت حفص دانسته است که عاصم، با واسطه ابوعبدالرحمان سُلَمی (متوفی ۷۴ یا ۷۵)، از علی علیه السلام فرا گرفته بود. حفص را در علم قرائت بر ابوبکر بن عیاش، دیگر راوی قرائت عاصم (متوفی ۱۹۴)، ترجیح داده اند و حتی او را داناترین فرد روزگارش به علم قرائت دانسته اند. او در بغداد و مکه نیز به تعلیم قرائت (اِقْراء) مشغول گردید.
سلسله راوی
ابن جزری سلسله راویان قرائت حفص را ــ که از دو طریقِ عبید بن صباح (متوفی ۲۳۵) و عمرو بن صباح (متوفی ۲۲۱) می باشد ــ به تفصیل ذکر کرده است. جز این دو، ابن جزری از کسانی نام برده که قرائت را از او روایت کرده اند.
دلیل تشیع
...
[ویکی شیعه] حَفْص بن سلیمان بن مغیره اسدی، معروف به حفیص و غاضری، مُقری و مشهورترین راوی قرائت عاصم بن ابی النجود (از معروف ترین قرّاء سبعه).
اکنون در بیشتر سرزمین های اسلامی قرآن را به قرائت حفص از عاصم تلاوت می کنند و غالب قرآن های رایج براساس این قرائت نگاشته شده است. شیخ طوسی او را در شمار اصحاب امام باقر(ع) و امام صادق(ع) آورده است، اما شرح حال نگاران سنی، عموماً با پذیرش مقام والایش در دانش قرائت، او را متروک الحدیث و ضعیف شمرده اند.
وی در سال ۹۰ق زاده شد. از اهالی کوفه و پیشه اش بزازی بود. حفص بن سلیمان، بنابر قول مشهور، در سال ۱۸۰ق وفات یافت. دانی سال وفات او را حدود ۱۹۰ق ذکر کرده است.

💡 به سند حسن از حفص بن البخترى منقول است كه گفت: من مدتى به حج نرفتم، چون بهخدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام رسيدم فرمود كه: چرا دير به حج آمدى ؟

💡 سپس سهيل بن عمرو و حفص بن احنف را فرستادند كه بارسول اكرم (ص ) درباره امضاء قرارداد صلح مذاكره كنند. اين دو تن به عنوان نمايندهقريش ‍ به پيشگاه رسول الله (ص ) باز يافتند.

💡 در معانى الاخبار از حفص بن غياث روايت آورده كه گفت: من از امام صادق (عليه السلام ) ازقول خداى عزوجل پرسيدم كه مى فرمايد: (وسع كرسيه السموات و الارض ) فرمود:منظور از كرسى، علم خداست.

💡 ب: منطقه نفوذ علم - يعنى علم خداوند به جميع آسمانها و زمين احاطه دارد و چيزى از قلمرونفوذ علم او بيرون نيست زيرا همانطور كه گفتيم كرسى گاهى كنايه از علم مى باشد.در روايات متعددى نيز روى اين معنى تكيه شده است از جمله حفص بن غياث از امام صادق(عليه السلام )، نقل مى كند كه از آن حضرت پرسيدم: منظور از وسع كرسيه السمواتو الارض چيست ؟

💡 624 - حفص بن غياث گويد: از امام موسى بن جعفر عليه السلام شنيدم كه در كنارقبرى مى فرمود: به راستى چيزى كه (دنيايى كه ) آخرش اين است سزاوار است كه درآغازش نسبت به آن زهد پيشه شود و راستى چيزى كه آغازش چنين است سزاوار است كه ازسرانجامش ترسيده شود.