حسابی نطنزی

حسابی نطنزی. [ ح ِ ی ِ ن َ طَ ] ( اِخ ) یکی از شعرای فارسی زبان و از اهالی اصفهان بوده، به اکثر علوم و موسیقی آشنائی داشته از اشعار او است:
کینه میورزند با حسرت کشان دوره گرد
بخشد انصافی خدا پهلونشینان ترا.
صادقی کتابدار او را نطنزی دانسته، گوید: تصنیفهای خوب میسازد، و صاحب قاموس ترکی او را اصفهانی شمرده است چون صاحب آتشکده او را در فصل اصفهان آورده گوید: از اهل قصبه نطنز است. ( ذریعه ج 9 ص 236 ) ( قاموس ترکی ).

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
شاعر و موسیقیدان. از نجیب زادگان نطنز بود که در اصفهان سکونت داشت و مدتی نیز در قزوین از نزدیکان محمدقاسم مستوفی، از اعیان دربار شاه طهماسب بود. حسابی مردی دانشمند، هنرمند و عارف مشرب بود و در موسیقی مهارت کامل داشت، ترانه ها و تصنیف های او بر سر زبانها بود. وی در سرودن غزل نیز شاعر زبردستی به شمار می رفت و قطعه ای در تاریخ رحلت شاه طهماسب سروده است.

💡 مولانا افضل دوتاری نطنزی (شاگرد میرزا سلمان حسابی نطنزی) متوفی به سال ۹۹۴ از موسیقیدانان قرن دهم و از اهالی اوره نطنز می‌باشد.