حرف اضافه ای

{prepositional} [زبان شناسی] دارای ویژگی حرف اضافه

💡 هرگاه دو حرف اضافه ساده عنصر تابع مشترکی داشته باشند، این عنصر فقط بعد از حرف اضافه دوم ذکر می‌شود.

💡 ۴- حرف اضافه «به» به صورت «اَ» بیان می‌شود که خود کوتاه شده «از» است. دربسیاری از جمله‌ها حتی حرف اضافه قید ساز نیز بیان نمی‌شود.

💡 در زبان ترکی آذربایجانی، به‌جای استفاده از حرف اضافه «برای، با» در فارسی، پسوندهایی به آن چسبیده می‌شوند. این پسوندها باید مطابق با قانون هماهنگی واکه‌ها و در هماهنگی با آخرین واکهٔ واژه‌ای که به آن می‌چسبند باشند. قوانین و توصیه‌های رسم‌الخطی در نوشتار پسوندها در این بخش توضیح داده شده‌است.

💡 حالت برایی (به انگلیسی: Dative case) حالت دستوری اسم یا گروه اسمی است که دریافت‌کننده را مشخص می‌کند. در زبان فارسی گروه‌های حرف اضافه‌ای که دارای حرف اضافه‌های «برای» و «به» هستند، می‌توانند عملکرد حالت برایی را داشته باشند. همچنین نقش‌نمای را در فارسی گاهی بعنوان نشان حالت برایی در فارسی عمل می‌کند.

💡 الف) هرگاه موضوع به اشیاء مربوط شود: چنانچه عنصر تابع حرف اضافه در زبان فرانسه به نوعی پیشتر در جمله آمده باشد یا از مفهوم بافت متن استنباط شود، می‌توان برای رعایت صرفه‌جویی یا زیبایی کلام آن را پس از حرف اضافه ذکر نکرد. در چنین حالتی، حرف اضافه نقش یک قید را در جمله ایفا می‌کند.