حدیث حسن ادنی

[ویکی فقه] حدیث حسن ادنی، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به حدیثی که مدح راوی آن از طریق ظن اجتهادی ثابت شده، گفته می شود.
برخی از اندیشمندان علوم حدیث، حدیث صحیح، حسن و موثق را به اعلی و اوسط و ادنی، تقسیم کرده، آن گاه در مقام توضیح این واژه گفته اند: حسن حدیثی است که لااقل یک راوی آن امامی ممدوح غیر موثق باشد و چنان چه مدح راوی و امامی بودن او از راه ظن اجتهادی ثابت شده باشد، حدیث را حسن ادنی گویند.از این واژه به «خبر حسن ادنی» و «روایت حسن ادنی»، «حسن ادنی» نیز تعبیر می شود.
سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۶۰.
۱. ↑ سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۶۰.
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «حدیث حسن ادنی»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۶/۲۱.
...

💡 حدیث حسن تو گفتن نیاید از شاعر گرش ز سیم زبان باشد و ز زر دندان

💡 به رغم آن گه زند طبق عشق زیر گلیم حدیث حسن تو بر بام عرش می گویم

💡 حدیث حسن خویش از دیگری پرس که سعدی در تو حیران است و مدهوش

💡 اگر به کعبه وگر دیر می گذارم گوش حدیث حسن تو و عشق بی زوال من است

💡 حدیث حسن و جمال تو میرود در شهر به هر کجا که فرو ساختند انجمنی

💡 حدیث حسن کسی را به عهد تو نرسد ترا رسد که، نگارا، به حسن ممتازی