جشن سرا

لغت نامه دهخدا

جشن سرا. [ج َ س َ ] ( اِخ ) قریه ای است از قرای ایچرود زنجان قدیم النسق ملکی خورده ( کذا ) مالک، هوایش ییلاق، زراعتش دیمی و آبی است. این قریه در دامنه کوه واقع است و چند چشمه در صحرا دارد که صیفی آنها را مشروب میسازد.سکنه آن بیست خانوار. ( مرآت البلدان ج 4 ص 246 ).

فرهنگ فارسی

قریه ایست از قرای ایچرود زنجان قدیم النسق ملکی خورده مالک هوایش ییلاق زراعتش دیمی و آبی است. این قریه در دامنه کوه واقع است و چند چشمه در صحرا دارد که صیفی آنها را مشروب میسازد.

جمله سازی با جشن سرا

💡 چو برنج شهنشاه بر پای شد همه مصر جشنی سرا پای شد

💡 روشنی بر آسمان زین آتش جشن سده ست کز سرای خواجه با گردون همی همسر شود