جرح شهود

جرح شهود. [ ج َ ش ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) باززدن گواهان. ( دستور اللغة ). گواهی بعدم عدالت گواهان. مقابل تعدیل آنان. ورجوع بجرح شاهد و جرح شود.

باز زدن گواه گواهی بعدم عدالت او مقابل تعدیل شاهد.

💡 فؤ اد به اعبتار تاثر از مبدع خود كه فاد در لغت يعنى جرح و تاثير است ماكذب الفوادما راى (145) كه ديدن در افق اعلى است كه اگر شهود را مراتبى باشد مرتبه فوادمرتبه شهودى بالايى است.