لغت نامه دهخدا
جان بحلق رسیدن. [ ب ِ ح َ رَ/ رِ دَ ] ( مص مرکب ) جان بحنجره رسیدن. بحال احتضارافتادن. نیم جان شدن. جان به گلو رسیدن:
بکام دل نرسیدیم وجان بحلق رسید
وگر بکام رسد همچنان رجائی هست.سعدی.سعدی اگر طالبی راه رو و رنج بر
یا برسد جان بحلق یا برسد دل بکام.سعدی.