جاروب دیده

جاروب دیده. [ دی دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) صاف و پاک:
نیست خاشاک در سرای دلم
صحن جاروب دیده را مانم.بونصرنصیر بدخشانی ( از آنندراج ).

( صفت ) صاف و پاک تمیز سخن جاروب دیده.

💡 خاک روییم از سر کویش به جاروب وفا ور بماند گردکی، از دیده او را نم زنیم

💡 مردمک دیده هر دم از مژه جاروب بر در تو گرد آستانه برآرد

💡 به روی سینه سیل اشک باز از دیده برگردان بزن جاروب مژگان را و از دل گرد غم بنشان

💡 زدم از دیده آب و از مژه جاروب راهش را در این درگه ندانم گاه سقا گاه فراشیم