تیز دهان

مترادف‌ها

تندخو، زبان‌درازی، پرخاشگر

متضادها

باوقار، متین، آرام

لغت نامه دهخدا

تیزدهان. [ دَ ] ( ص مرکب ) سخن آور و دارای بلاغت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.

فرهنگ فارسی

سخن آور و دارای بلاغت

جمله سازی با تیز دهان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 بود ناپیدا دهانش تیز دیدم بوسه جاش در لب از دندانی نشانی شد دهانی یافت نو

💡 به گرز بر سر و چشم و دهانش پست کند به تیغ تیز کند تنش پر ز چشم و دهان

💡 چراغ اهل معنی می شود از سرزنش روشن زبان شمع تیزی از دهان گاز می گیرد

💡 او با وجود آنکه بسیار باهوش بود، اما به دلیل تیز دهان بودن و انتقادهای تندش، همواره با دوستان و همکاران خود دچار سوءتفاهم‌های زیادی می‌شد.

💡 منتقد تیز دهان سینما با تحلیل‌های دقیق و گاهی گزنده خود، توانست اشکالات ساختاری بسیاری از فیلم‌های پرفروش سال را برای تماشاگران و سازندگان آشکار کند.

💡 برخلاف تصور اولیه، آن پیرزن تیز دهان در واقع قلبی بسیار مهربان داشت و تندی کلامش تنها راهی برای حفظ غرور و عزت نفس خود بود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران