تفضل داشتن

تفضل داشتن. [ ت َ ف َض ْ ض ُ ت َ ] ( مص مرکب ) فزونی داشتن. ( ناظم الاطباء ). || نیکویی داشتن. لطف و احسان و خاطرنوازی داشتن در حق کسی:
منت پذیر او نه منم در زمین پارس
در حق کیست آنکه ندارد تفضلی.سعدی.

فزونی داشتن

💡 و معناى آيه بنابراين احتمال چنين مى شود: آن موعظه و شفاء ما فى الصدور و هدى كهخداى تعالى به عموم انسانها تفضل كرده و آن رحمت كه به خصوص مؤ منين داده و آنان رابه زندگى طيب رسانيده سزاوارتر است به اينكه به داشتن آن، فرح و سرور داشتهباشند تا اين اموالى كه براى خود جمع مى كنند.

💡 پس اگر به حقيقت امر بنگريم، مى بينيم كه ملك مطلق و تصرف مطلق تنها از آن او(خدا) است، و اگر بملكى كه بما تمليك كرده بنگريم، و متوجه باشيم كه ما استقلالىدر آن نداريم، مى بينيم كه او ولى ما در آن نعمت است، و چونباستقلال ظاهرى خود كه او بما تفضل كرده بنگريم - با اينكه در حقيقتاستقلال نيست، بلكه عين فقر است بصورت غنى، و عين تبعيت است بصورتاستقلال - مع ذلك مى بينيم با داشتن اين استقلال بدون اعانت و يارى او، نميتوانيم امورخود را تدبير كنيم، آنوقت درك مى كنيم كه او ياور ما است.