تبسم مینا

تبسم مینا. [ ت َ ب َس ْ س ُ م ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از ریخته شدن شراب از مینا در جام. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). قلقل مینا. ( مجموعه مترادفات ):
افروخت از تبسم مینا ایاغ ما
تر شد ز خنده های صراحی دماغ ما.
سلیم ( از مجموعه مترادفات ) ( از بهار عجم )
( از آنندراج ). رجوع به قلقل مینا در مجموعه مترادفات ص 275 و تبسم شود.

کنایه از ریخته شدن شراب از مینا در جام.

💡 زنهار جرعهٔ ناز از رنگ پا نگیری خون می‌کنی چو مینا در ساغر تبسم

💡 چهره ات رنگ ز گلدسته مینا دارد غنچه ات درس تبسم ز مسیحا دارد

💡 سخن تلخ نگردد به تبسم شیرین چاره تلخی می قهقه مینا نکند