بی یاد و هوشی

بی یاد و هوشی. [ دُ ] ( حامص مرکب ) فراموشکاری. کم حافظه بودن.

فراموشکاری ٠ کم حافظه بودن ٠

💡 بی روی توام صبر و دل و هوش مباد بی یاد تو هر می که خورم نوش مباد

💡 جز وصل تو دل به هر چه بستم توبه بی یاد تو هر جا که نشستم توبه

💡 بی یاد تو یک لحظه نفس می نزنم من ای دوست، گرم یاد نداری چه توان کرد

💡 بی یاد تو اگر نفسی می رود هباست آری خلاصه یک نفس است از حیات ما

💡 بی یاد تو من سرزبان را بزنم بر یاد تو جملهٔ جهان را بزنم

💡 بی یاد تو من گر نفسی خواهم زد یارب ز غبار آن نفس دورم دار