بوی شراب های بهشتی

[ویکی فقه] بوی شراب های بهشتی (قرآن). قرآن کریم می فرماید، نوشیدنی ابرار در بهشت، دارای عطر و بوی زنجبیل، کافور و مشک می باشد.
قرآن کریم می فرماید، نوشیدنی ابرار در بهشت، دارای عطر و بوی زنجبیل می باشد: «ان الابرار... • ویسقون فیها کاسا کان مزاجها زنجبیلا»، و در آنجا از جامهایی سیراب می شوند که لبریز از شراب طهوری است که با زنجبیل آمیخته است. عربها از زنجبیل برای خوشبو کردن استفاده می نموده اند، از این رو قرآن فرموده است که شراب بهشتیان با زنجبیل مخلوط است.
بوی کافور
نوشیدنی ابرار در بهشت، دارای عطر و بوی کافور می باشد: «ان الابرار یشربون من کاس کان مزاجها کافورا»، ابرار (نیکان) از جامی می نوشند که با عطر خوشی آمیخته است. مقصود، کافوری است که بوی خوش دارد و آن مانند کافور دنیا نیست.
بوی مشک
شراب بهشتیان (ابرار)، دارای بوی مطبوع مشک است: «ان الابرار لفی نعیم• یسقون من رحیق مختوم• ختـمه مسک...»، مسلما نیکان در انواع نعمت متنعمند.• آنها از شراب زلال دست نخورده سربسته ای سیراب می شوند.• مهری که بر آن نهاده شده از مشک است،.....
← ظرف شراب
...

💡 به جای دعوی از حرفم تراوش می کند معنی خم سربسته ام بوی شراب ساکنی دارم

💡 بوی کباب می‌زند از دل پرفغان من بوی شراب می‌زند از دم و از فغان تو

💡 آواز چنگ وبربط و بوی شراب خوش با ماه روزه کی بود این هر دو سازگار

💡 روی ناشسته ز دم جامی مئی کز بوی او تا لب گور آید از لبهای من بوی شراب

💡 بسته به خویش مدعی عشق تو بی‌سبب بگو سست هوس شنیده‌ای بوی شراب دوستی

💡 گریبانم مگیر، ای محتسب، چون می‌ْپرستم من کزین دامان تر بوی شراب ناب می‌آید