بهجت شیرازی
لغت نامه دهخدا
بهجت شیرازی. [ ب ِ ج َ ت ِ ] ( اِخ ) اسمش میرزا عبدالحمیدبن مولانا عبدالغفار. والدش از علما و مقدسین و فقرا و سالکین آن دیار بود. جوانی است در ریعان شباب و از علوم متداوله فیض یاب. خط نسخ را خوب مینویسد بکتابت اشتغال دارد و از دست رنج نویسندگی اوقات میگذارد. همیشه مایل است به صحبت ارباب کمال و اصحاب حال. مدتها با جناب حاجی زین العابدین شیروانی سیاح معاشرت و اظهار خلوص مینمود. چند بیت از اوست:
رندی براه عشق سبکبار میرود
کاول قدم بخانه خمار میرود.
اسرار خرابات و رموز دل عشاق
گفتن بر بیگانه سزاوار نباشد.( ریاض العارفین ص 245 ).
فرهنگ فارسی
اسمش میرزا عبدالحمید بن مولانا عبدالغفار والدش از علما و مقدسین و فقرا و سالکین آن دیار بود.
جمله سازی با بهجت شیرازی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فتواهای مشابهی از طرف محمد تقی بهجت، سید علی سیستانی، ناصر مکارم شیرازی، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، موسی شبیری زنجانی و حسین وحید خراسانی در اینباره صادر شدهاست.
💡 باغ بهجتآباد یا باغ صاحبدیوان یکی از باغهای تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که توسط فتحعلیخان صاحبدیوان، فرزند علیاکبر قوامالملک شیرازی در سال ۱۳۰۱ ه.ق همگاه ۱۲۵۷ خورشیدی، در پشت باروی شهر و در میانه دروازه کازرون و دروازه باغشاه بنا شدهاست.وی همچنین کاروانسرا و طویلهای نیز در کنار باغ ساخت و چند ایوان طولانی و اتاق جنب در باغ احداث نمود.