بن واژه

{lemma} [زبان شناسی] در فرهنگ نویسی و واژگان شناسی، عنصری در ابتدای مدخل های فرهنگ لغت که نمودی انتزاعی از صورت های مختلف یک واژه است

شکل ساده‌ی فعل بدون اینکه صرف شده باشد.

💡 واژه هـاى (مـهـد و مهاد) هر دو به معنى محلى است كه براى نشستن و خوابيدن و استراحتآمـاده شـده اسـت، و در اصـل بـه محلى گفته مى شود كه كودك را در آن مى خوابانند، خواهگاهواره باشد يا غير آن.

💡 در بازسازی زبان‌شناختی، معمولاً واژه بازسازی‌شده (نیاواژه) را با یک ستاره (*) از واژه‌های یافت‌شده در متون جدا می‌کنند.

💡 پاره ای آن را از ده شب آخر آن ماه خوانده اند. ابن عباس آن را بیست و هفتمین شب رمضان دانسته است به آن سبب که خود بیست و هفتمین واژه ی سوره است.

💡 «خیبر» واژه‌ای عبری به معنای «قلعه» است. با توجه به این‌که خیبر دارای ۷ قلعه بوده‌است گاهی نیز آن را «خیابر» گفته‌اند.

💡 در روایات دجال جوان سرخ رنگ قد کوتاه دارای جسم عظیم و شکم بزرگ با موهای فر و زبر و با پیشانی کشیده که واژه کفر به صورت تهجی بر پیشانیش به‌طور واضح نوشته شده‌است.