لغت نامه دهخدا
( بزرگ آفرین ) بزرگ آفرین. [ ب ُ زُ ف َ ] ( ن مف مرکب ) بزرگ آفریده شده. بزرگ خلقت. مخلوق عظیم و بزرگ:
ز هر کشوری کرده شخصی گزین
بزرگ آفرینش، بزرگ آفرین.نظامی.
( بزرگ آفرین ) بزرگ آفرین. [ ب ُ زُ ف َ ] ( ن مف مرکب ) بزرگ آفریده شده. بزرگ خلقت. مخلوق عظیم و بزرگ:
ز هر کشوری کرده شخصی گزین
بزرگ آفرینش، بزرگ آفرین.نظامی.
( بزرگ آفرین ) بزرگ آفریده شده بزرگ خلقت.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زهر کشوری کرده شخصی گزین بزرگ آفرینش بزرگ آفرین