برگستوان کش

برگستوان کش. [ ب َ گ ُس ْت ْ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) کشنده برگستوان. حامل برگستوان. || برگستواندار. برگستوان پوشیده:
همان پیل برگستوان کش هزار
که بگریزد از بوی ایشان سوار.فردوسی.

کشنده برگستوان حامل برگستوان.

💡 درفشش نهنگست و خفتان پلنگ سیاه اسپ و برگستوان لعل رنگ

💡 نماند ایچ بر نیزه‌هاشان سنان پر از آب برگستوان و عنان

💡 همان خود و شمشیر و برگستوان سپرهای چینی و تیر و کمان

💡 کمندی به فتراک و گرزی به دست به برگستوان رفت چون پیل مست

💡 همه راه برگستوان بود و ترگ سران را ز ترگ آمده روز مرگ

💡 بسی پیل برگستوان‌دار پیش همی جوشد آن مرد بر جای خویش