برکت عیسی

[ویکی فقه] برکت عیسی (قرآن). برکت در أصل بَرْک به معنی سینه شتر میباشد، یعنی شتر سینه خود را به زمین زد، سپس این کلمه به معنی دوام و رشد آمده و برکت در اصطلاح یعنی استقرار خیر از سوی خداوند، در یک چیز. خداوند در سوره مریم، به برکت عیسی علیه السلام در هر جایی که باشد، پرداخته است.
عیسی علیه السلام، پیامبری با خیر و برکت در همه جا می باشد. به این مسأله در سوره مریم اشاره شده است:قال انی عبدالله ءاتـینی الکتـب وجعلنی نبیا• وجعلنی مبارکا این ما کنت... «(ناگهان عیسی زبان به سخن گشود و) گفت: «من بنده خدایم؛ او کتاب (آسمانی) به من داده؛ و مرا پیامبر قرار داده است!• و مرا- هر جا که باشم- وجودی پربرکت قرار داده؛ و تا زمانی که زنده ام، مرا به نماز و زکات توصیه کرده است».
معنای برکت عیسی
معنای مبارک بودنش هر جا که باشد این است که محل برای هر برکتی باشد، و برکت به معنای نمو خیر است، یعنی او برای مردم منافع بسیار دارد، علم نافع به ایشان می آموزد، و به عمل صالح دعوتشان می کند، و به ادبی پاکیزه تر تربیتشان می کند، و کور و پیس را شفا داده، اقویا را اصلاح و ضعفا را تقویت و یاری می کند.