دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] برکات بن محمد، نواده برکات بن حسن، از ۸۷۸ تا ۹۰۳ در حکمرانی با پدر شریک بود.
از ۹۰۳ به بعد، گرفتار منازعه با برادران خود هَزّاع و احمد جازان بود.در ۹۰۸ وی را پای در بند به قاهره بردند و بدین سان راه منصب شریفی مکّه برای برادر دیگرش حُمَیضَه باز شد؛ اما در ۹۱۰، برکات دوباره به مقام نخست منصوب شد و تا پایان عمر، یعنی ۹۳۱، در این مقام ماند.
