«بر اوفتادن» واژهای مرکب است که از فعل «اوفتادن» یا «افتادن» گرفته شده است و معنای اصلی آن سقوط یا افتادن است. این عبارت در معنای مجازی نیز به کار میرود و به وقوع اتفاق یا پیشامدی برای کسی اشاره دارد. «بر اوفتادن به» معنای آغازیدن به کاری یا شروع عملی را نیز در متون کهن دارد. در ادبیات فارسی، این واژه برای بیان رخداد ناگهانی، ورود به شرایط یا گرفتار شدن به کار رفته است. کاربرد «بر اوفتادن» هم در جنبه جسمی و هم در جنبه معنوی و اجتماعی دیده میشود و میتواند به دچار شدن به مصیبت یا اتفاقات ناخواسته اشاره کند. این واژه در متون کلاسیک برای توصیف شروع کار، وقوع حادثه یا مواجهه با پیشامدهای ناگهانی استفاده شده است. «بر اوفتادن» بار معنایی گستردهای دارد و میتواند شامل افتادن فیزیکی، گرفتار شدن، یا آغاز کاری باشد که از قبل برنامهریزی نشده است.
بر اوفتادن
لغت نامه دهخدا
براوفتادن. [ ب َ دَ ] ( مص مرکب ) اوفتادن. افتادن. رجوع به اوفتادن و افتادن شود.
- براوفتادن به؛ آغازیدن به. ( یادداشت مؤلف ):
چنان بدانم من جای غلغلیجگهش
کجا بمالش اول براوفتد بسریش.لبیبی.
فرهنگ فارسی
اوفتادن افتادن.