بد دوخت

بددوخت. [ ب َ ] ( ص مرکب ) که بد دوخته شده باشد: جامه بددوخت. ( از یادداشت مؤلف ).

که بد دوخته شده باشد جامه به دوخت.

💡 چنین که چشم به روی تو دوخت پنداری که عکس آینه پیش رخ تو عاشق شد

💡 از چه (عشقی) را لب آزاد گفتن، دوختی وین قدر سر مگو: در خاطرش، اندوختی

💡 یکی از غلامان که بی تاب شده بود، ونتوانست خود داری کند و چشم خود را بسوی دیگر دوخت.

💡 یکی برید و یکی دوخت دیگری پوشید یکی نمود یکی ساخت آن دگر پیراست

💡 از نیش هجرش متصل کو رشته جانم گسل چون دوخت نتوان چاک دل زان سوزن و زین تارها

💡 كنجكاوى بحيرا از لحظه ى ورود محمد تا پايان صرف غذا ادامه داشت،به طورى كه يك لحظه هم از وى چشم نمى دوخت، و روى از سمتى كه او بود بر نتافت.