بخل عاص بن وائل

[ویکی فقه] بخل عاص بن وائل (قرآن). عاص بن وائل سهمی، از افرادی بود که پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله را بسیار مورد اذیت قرار می داد. محقّقان اسلامی او را جزو پنج نفری دانسته اند که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله را مسخره می کردند و خداوند آیه «إِنَّا کَفَیْناکَ الْمُسْتَهْزِئینَ» را درباره این افراد نازل فرمود.
بخل ورزی عاص بن وائل، در رد کردن یتیمان و ترغیب نکردن دیگران به اطعام بینوایان:فذلک الذی یدع الیتیم• ولایحض علی طعام المسکین. «او همان کسی است که یتیم را با خشونت می راند،• و (دیگران را) به اطعام مسکین تشویق نمی کند». بعضی گفته اند: آیه یاد شده درباره «عاص بن وائل» نازل شده است.

💡 (( لاسيف الا ذوالفقارو لا فتى الا على (21) ))پس بعضى اصاحب ملحق شدند مانند: عاص بن ثابت، ابودجانه، وسهل بن حنيف. و در آن روز اسدالله حضرت حمزة سيد الشهداء زمان خود، بدست وحشىشهيد گشت اين وحشى همانستكه بعد از اين واقعه از ترس حضرترسول (ص ) به سختى زندگى ميكرد و در آخر كار خود را پوشيده بخدمت آن حضرترسانيد و ناگاه بر سر آن جناب ايستاد و كلمه شهادت گفت و اين آيت مبارك در حق اونازل شد:

💡 حضرت امير (ع ) خالد بن عاص بن هشام را كه از سوى عثمان والى مكّه بود،عزل كرد و ابوقتاده انصارى را به جاى او منصوب كرد و او تا زمان شهادت حضرت،كارگزار مكّه بود.(103)

💡 عاص بن وائل بن هاشم سهمی قُرَشی،از بزرگان و فرمانده هان نظامی قریش و پدر عمروعاص بود که قرآن وی را ابتر نامید در حالی که پسران متعددی داشت.

💡 خداوند آرزوى پيامبرش و خديجه را بر آورده نعمتى عظيم تر و پربركت تر از آنچه تمناى ايشان است عطا مى فرمايد: كوثر! خير كثير و فراوان. و سوره كوثر را مژده اين نعمت بزرگ و رد آن سرزنش و تمسخر كه مشركان بويژه عاص بن وائل سهمى بر لب دارند فرو مى فرستد:

💡 O امام باقر عليه السلام درباره ى شاءن نزول (اءفراءيت الذى كفر) فرمودند: عاص بن وائل به خبّاب بدهكار بود، خبّاب براى دريافت طلب خود نزد او آمد، ولى عاص گفت: آيا شما معتقد نيستيد كه در بهشت طلا و نقره و حرير هست ؟ خبّاب گفت: آرى؛ عاص گفت: پس وعده ى ما در بهشت و قسم مى خورم كه در بهشت بهتر از آنچه شما داديد به شما داده شود.(481)

💡 به دنبال اين اعلام خطر حدود هزار نفر مسلح از مكه براى نجات كاروان حركت نموده و راهبدر را در پيش گرفتند تابولهب كه خود نتوانست بيايد به عاص بن هشامچهارهزار درهم داد و به جاى خويش روانه كرد، همه يا اكثر بزرگان قريش در اين بسيجشركت كردند و گفتند: هر كه شركت نكند خانه اش كوبيده خواهد شد.