بخت ازما

( بخت آزما ) بخت آزما. [ ب َ زْ / زِ ] ( نف مرکب ) بخت آزمای. که بخت خود را آزماید. آزماینده بخت.

( بخت آزما ) که بخت خود را آزماید آزماینده بخت.

💡 بعد بسی گردش بخت آزمای او شد و آوازه عدلش بجای

💡 جان بر لب است عاشق بخت آزمای را دستورییی به خنده لب جانفزای را