باد کسی یا چیزی

باد کسی یا چیزی نشستن. [ دِ ک َ ن ِ ش َ ت َ ] ( مص مرکب )از غرور و تکبر فرودآمدن. فروکش کردن: بادش نشست.

💡 ز رمز زندگی بیگانه تر باد کسی کو عشق را گوید جنون است

💡 خداوندا به فضلت دل قوی باد کسی کز ما کند بر نیکویی یاد

💡 وحدت حرام باد کسی کآرزو کند لب بر لبش نهند صنم می‌پرست ما

💡 و زانجا بیامد بلشکر چو باد کسی را که بودند ویسه نژاد

💡 ز من یاد آورد گوید که چون باد کسی کان سال و مه دارد مرا یاد

💡 مشکلی گر شود از جانب زلفش دل را نگشاید به جز از باد کسی مشکل او