ایه اذن جهاد

[ویکی اهل البیت] آیه اذن جهاد. آیه 39 سوره حج/ 22 را «آیه اذن جهاد» نام نهاده اند. برخی آن را آیه اذن فی القتال و برخی آیه جهاد نامیده اند؛ زیرا مسلمانان پس از تحمل آزار و شکنجه ها و تحمیل جنگ بر آنان، برای نخستین بار با نزول این آیه در مدینه اجازه یافتند با مشرکان بجنگند:
«أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَی نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ»
در شأن نزول این آیه آورده اند که مسلمانان همواره در مکه مورد آزار مشرکان قرار می گرفتند و بارها مجروح و کتک خورده، نزد پیامبر صلی الله علیه و آله شکایت می بردند و حضرت، آن ها را به صبر دعوت کرده، می فرمود: هنوز به جنگ مأمور نشده ام تا این که به مدینه هجرت کرد و برای نخستین بار این آیه فرود آمد و اجازه جنگ صادر شد.

💡 مؤ لف كتاب گويد: مراد حُرّ اين بود كه اول كسى كه همان آن كشته مى شود او باشد والاّ قبل از شهادت حرّ، جماعتى از لشكر حضرت به درجه شهادتنائل آمده بودند؛ چنانكه اين مطلب در اخبار ديگر هم وارد است. پس آن حضرت اذن جهاد بهحُرّ سعادتمند داد و آن شير بيشه هيجا به چالاكى، خود را به درياى لشكر در انداخت وبازوى مردانگى برنواخت و نبردى نمود كه بهتر از آن متصوّر نبود.

💡 توبه‌ام را کن قبول و از وداد بر من عاصی بده اذن جهاد

💡 شاه دین از لابۀ آن پاکزاد داد آن شهزاده را اذن جهاد

💡 در آيه ديگر به دنبال اذن جهاد، در بيان يكى از فلسفه هاى جهاد مى فرمايد: