ایه 39 سوره ابراهیم

[ویکی اهل البیت] آیه 39 سوره ابراهیم. الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی وَهَبَ لِی عَلَی الْکِبَرِ إِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ ۚ إِنَّ رَبِّی لَسَمِیعُ الدُّعَاءِ
ستایش خدای را که به من در زمان پیری دو فرزندم اسماعیل و اسحاق را عطا فرمود (و درخواست مرا اجابت کرد) که پروردگار من البته دعای بندگان را شنواست.
همه ستایش ها ویژه خدایی است که اسماعیل واسحاق را در سنّ پیری به من بخشید؛ یقیناً پروردگارم شنونده دعاست.
سپاس خدای را که با وجود سالخوردگی، اسماعیل و اسحاق را به من بخشید. به راستی پروردگار من شنونده دعاست.
سپاس خدایی را که در این پیری اسماعیل و اسحاق را به من عطا کرد. پروردگار من دعاها را می شنود.
حمد خدای را که در پیری، اسماعیل و اسحاق را به من بخشید؛ مسلّماً پروردگار من، شنونده (و اجابت کننده) دعاست.
Praise to Allah, who has granted to me in old age Ishmael and Isaac. Indeed, my Lord is the Hearer of supplication.
"Praise be to Allah, Who hath granted unto me in old age Isma'il and Isaac: for truly my Lord is He, the Hearer of Prayer!

💡 66- اصـل ايـن روايـت در مـجـلد اول كافى چاپ مكتبة الصدوق ص 147، و نيز بحارالانـوار مـجـلد 4 چـاپ جـديـد ص 113 مـنـقـول از مـحـاسـن بـرقـى قـمـى مـتـوفـى بـهسال 274، و تفسير عياشى كه در تفسير آيه 39 سوره رعد آمده است كه ميفرمايد: يـمـحـوا الله مـا يشاء و يثبت و عنده ام الكتاب يعنى: خدا هر چه را بخواهد و موردمشيت قرار گيرد، محو اثبات مى كند، و اصل و ريشه كتاب و نوشته نزد اوست.

💡 74- منظور، آيه 39 سوره رعد است كه مى فرمايد:(يَمْحُوااللّهُ ما يَشاءُ وَيُثْبِتُوَعِنْدَهُ اُمُّالْكِتابِ)؛ ((خدا هرچه بخواهد محو و هرچه را خواهد اثبات مى كند واصل كتاب، مشيّت اوست.))

💡 بعضى از مفسران نيز احتمال داده اند كه حكمت اشاره به حالت و ملكه اى باشد كه ازتعليمات كتاب حاصل مى شود، و با داشتن آن انسان مى تواند هر كار را بجاى خود انجامدهد نويسنده تفسير (المنار) بعد از ذكر تفسير نخست (منظور از حكمت (سنت ) است )آن را نادرست مى شمرد، و به آيه 39 سوره اسراء ذلك مما اوحى اليك ربك من الحكمة(اينها از امورى است كه پروردگارت از حكمت به تو وحى فرستاده )استدلال مى كند.

💡 (كـتـاب حـفـيـظ) بـه مـعـنـى كـتـابـى اسـت كـه حـافـظاعـمـال تـمـام انـسـانـهـا و غـيـر آن است، و اشاره به (لوح محفوظ) است كه شرح آن راذيل آيه 39 سوره رعد داده ايم (جلد دهم صفحه 241).