اکتینیوم

( آکتینیوم ) عنصر رادیوآکتیو که در سنگ های معدنی اورانیوم پیدا می شود و اشعۀ بتا صادر می کند.

آکتینیوم. آکْتینیوم (actinium)
برگرفته از واژه ای یونانی به معنای پرتو، عنصری فلزی، پرتوزا، و سفیدرنگ، اولین عنصر از مجموعۀ آکتینیدها، با نماد Ac، عدد اتمی ۸۹، و جرم اتمی نسبی ۲۲۷. به نحو ضعیفی ذرات آلفای پرانرژیساطع می کند. آکتینیوم با اورانیوم و رادیوم در پیچ بلند و دیگر کانه ها یافت می شود و از طریق بُمبارانرادیوم با نوترون می شود آن را سنتز کرد. در بین ایزوتوپ های آن ۲۲۷-Ac طولانی ترین عمر را با نیم عمر ۲۱.۸ سال دارد. ایزوتوپ های دیگر نیم عمرهای بسیار کوتاه تری دارند. ازنظر شیمیایی منحصراً سه ظرفیتی است و در واکنش های خود مشابه لانتانیدها و دیگر آکتینیدها عمل می کند. آندره دوبی یرن، شیمی دان فرانسوی، در ۱۸۹۹ آن را کشف کرد.

💡 از بین ۹۴ عنصری که به صورت طبیعی بر روی زمین قرار دارند، ۸۳ عنصر پایدار بوده یا خاصیت پرتوزایی ضعیفی داشته و در دسته عناصر نخستین جای دارند. ۱۱ عنصر باقی مانده نیمه عمری آنقدر کوتاه دارند که نمی‌توانسته‌اند در ابتدای پیدایش سامانه خورشیدی وجود داشته باشند و بنابراین جزو فلزات واسطه هستند. از بین این ۱۱ عنصر ۵ عنصر پولونیوم، رادون، رادیوم، آکتینیوم و پروتاکتینیوم نسبتاً کمیاب و محصول مشترک رادیوم و توریوم هستند. ۶ عنصر دیگر یعنی تکنتیوم، پرومتیوم، استاتین، فرانسیوم، نپتونیوم و پلوتونیوم که به ندرت یافت می‌شوند محصول واپاشی‌های کم‌یاب یا فرایند واکنش هسته ای اورانیوم یا فلزهای سنگین دیگرند.

💡 زنجیره‌های واپاشی اورانیوم-۲۳۵ که سری‌های آکتینیوم نامیده شده‌است، ۱۵عضو دارد و درنهایت به سرب-۲۰۷ واپاشی می‌شود.