«انگور جنگلی» به مجموعهای از گیاهان خودرو گفته میشود که از نظر ظاهری شبیه درختچه یا تاک انگور هستند و به صورت طبیعی در جنگلها و مناطق کوهستانی رشد میکنند، بدون آنکه توسط انسان کشت و پرورش داده شده باشند. این گیاهان معمولاً در نواحی جنگلی شمال ایران و مناطق مرطوب کوهستانی به صورت پیچنده و بالا رونده بر روی درختان و بوتههای دیگر رشد میکنند و ظاهرشان بسیار شبیه تاک انگور معمولی است. میوه انگور جنگلی به صورت خوشههایی کوچکتر از انگور باغی ظاهر میشود و اغلب دارای طعمی ترش یا کمی گس است که با انگورهای پرورشی تفاوت دارد. این نوع انگور در طبیعت به عنوان بخشی از پوشش گیاهی وحشی شناخته میشود و نقش مهمی در تنوع زیستی مناطق جنگلی دارد. در کنار این تعریف، در برخی منابع، اصطلاح انگور جنگلی به گیاهانی از جنس «انگور فرنگی» یا Ribes نیز اطلاق میشود که در واقع درختچههایی کوچک و خاردار هستند و ارتباط مستقیم با تاک انگور ندارند. میوه انگور فرنگی معمولاً به صورت دانههای کوچک و شفاف در رنگهای قرمز، زرد یا سیاه دیده میشود و طعمی ترش دارد. این میوهها به دلیل داشتن ویتامین C فراوان و آنتیاکسیدانهای قوی، ارزش غذایی و دارویی بالایی دارند. از انگور فرنگی در تهیه مربا، ژله، دسر و برخی فرآوردههای خوراکی استفاده میشود و در طب سنتی نیز برای تقویت بدن و کمک به عملکرد کلیهها و سیستم ایمنی کاربرد داشته است. بنابراین، «انگور جنگلی» به طور کلی به گیاهان خودرو و غیرکشتشدهای گفته میشود که یا به شکل تاکهای وحشی انگور یا به صورت درختچههای میوهده مانند انگور فرنگی در طبیعت رشد میکنند و دارای میوههایی کوچک، ترشمزه و سرشار از خواص طبیعی هستند.
انگور جنگلی
لغت نامه دهخدا
انگور جنگلی. [ اُ رِ ج َ گ َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) هزارجشان. نخوش. امباسلوقی. ماله غوره. بوداوه. دیورز. کرمة البیضاء. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به هزارجشان شود.
فرهنگ فارسی
هزار جشان ٠ نخوش ٠ کرمه البیضائ
