«اندوهگین کردن» به معنای ایجاد غم، ناراحتی یا اندوه در دل کسی است و باعث میشود فرد احساس ناراحتی و دلنگرانی کند. این واژه در زبان فارسی هم در مکالمات روزمره و هم در متون ادبی کاربرد دارد و بار معنایی آن منفی و حاکی از تأثیرگذاری منفی بر روح و روان دیگران است. فرد یا عملی که باعث اندوهگین شدن دیگران میشود، معمولاً با گفتار، رفتار یا اعمال خود سبب ایجاد غم و ناراحتی در ذهن و قلب آنان میگردد. اندوهگین کردن ممکن است نتیجه رفتار نادرست، بیتوجهی، انتقاد شدید یا خبر بد باشد و اغلب احساسات منفی شدیدی به همراه دارد. در ادبیات و شعر فارسی، «اندوهگین کردن» برای بیان تأثیر رفتارها یا وقایع بر روح و جان انسانها به کار رفته و حس همدلی و توجه به حالات دیگران را نشان میدهد. این مفهوم همچنین در روانشناسی و آموزش مهارتهای اجتماعی مورد توجه است، زیرا کنترل رفتار و گفتار میتواند از ایجاد اندوه در دیگران جلوگیری کند. به طور خلاصه، «اندوهگین کردن» به معنای ایجاد غم و ناراحتی در دیگران است و نشاندهنده تأثیر رفتار و گفتار انسانها بر حالت روحی و روانی اطرافیان میباشد.
اندوهگین کردن
لغت نامه دهخدا
اندوهگین کردن. [ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) غمگین کردن. ایساف. هم. کرب. ( از ترجمان جرجانی ). حزن. ( دهار ). اضجار. غم. اغمام. دمدمة. ( از منتهی الارب ). اکماد. اشجاء. سوء. شجو. ایحاش. اشجان. احزان. ترح. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به اندوه شود.
فرهنگ فارسی
غمگین کردن ٠ ایساف اشجائ ٠ احزان ٠