انتیوش
لغت نامه دهخدا
( آنتیوش ) آنتیوش. [ تیُش ْ ] ( اِخ ) آنتیُش. نامی است که مردم اروپا به انطاکیه میدهند.
جمله سازی با انتیوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نظم پروانسی منظومه انطاکیه یا همان ترانه آنتیوش، منسوب به گریگوری بچادا، در قیاس با دیگر آثار، در خور دقتی بیشتر است. به لهجه مردم شمال فرانسه افزون بر نظم بادری، شعر دیگری در دست است که آن نیز به منظومه انطاکیه، اثر گریندر دوئال موسوم است. از دیگر آثار این ژانر میتوان به منظومه اورشلیم و منظومه ناچیزان اشاره کرد.
💡 شهر باستانی انتیوش در دوران امپراتوری روم، یکی از مهمترین مراکز فرهنگی و تجاری در منطقه مدیترانه شرقی به شمار میرفت.
💡 تاریخ انتیوش نشاندهنده تلاقی فرهنگهای مختلف یونانی، رومی و شرقی است که باعث شکوفایی هنر و معماری در این شهر شده بود.
💡 در مسیرهای تجاری باستان، انتیوش نقش کلیدی در پیوند دادن شرق به غرب ایفا میکرد و بازرگانان زیادی از آن عبور میکردند.