امر مقید به شرط

[ویکی فقه] امر مقید به شرط امر به شیء مقیّد به شرط خاص است.
گاهی امر به انجام کاری به شرطی مقید می گردد؛ برای مثال، در آیه: ﴿اِنْ کُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا﴾ (مائدة: ۶)، امر به طهارت، به حدوث حالت جنابت مقید شده است؛ به این نوع از امر، «امر مقید به شرط» می گویند.
نظر اصولیها
در امر مقید به شرط، این بحث مطرح است که آیا با انتفای شرط، امر نیز منتفی می شود یا خیر؛ برای مثال، وقتی مولا تحصیل طهارت ( غسل ) را به جنابت مقید می کند، آیا با انتفای جنابت، تحصیل طبیعت طهارت نیز منتفی می شود یا خیر. میان اصولی ها در این باره اختلاف است.در کتاب « معارج الاصول » آمده است: «المسالة التاسعة: الامر المقید بالشرط منتف عند انتفاء الشرط خلافا للقاضی...».
عناوین مرتبط
...

💡 مسیر مولتان تا دهلی چهل روز راه بود و چون بسیاری از هندی‌ها مقید به دین خود بودند، گاه به مسافران مسلمان حمله می‌کردند.

💡 آن پیر سیه دل که مقید به خضاب است در چشم خود از جهل جوان است و جوان نیست

💡 دامن دولت خورشید چو شبنم به کف آر چه مقید به تماشای گلستان شده‌ای؟

💡 به عنوان ثابت جابجایی قطرهای ماتریس همانی عمل می کند. می توان نشان داد که این تخمینگر راه حلی برای مسئله کمترین مربعات مقید به

💡 ز هر نسیم به گلزار می توان ره برد چه لازم است مقید به رهنمون باشید

💡 طبقه (به انگلیسی: Class) در اصطلاح منطقیان نوعی است که مقید به یک قید کلی عارضی باشد.