لغت نامه دهخدا
اعداشکن. [ اَ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) شکننده دشمن. آنکه خصم در هم شکند:
دین پرور و اعداشکن
روزی ده و دشمن فکن.ناصرخسرو.
اعداشکن. [ اَ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) شکننده دشمن. آنکه خصم در هم شکند:
دین پرور و اعداشکن
روزی ده و دشمن فکن.ناصرخسرو.
شکننده دشمن. آنکه خصم در هم شکند
💡 ما را ز زلف یار خوش آینده تر بود افتد اگر به گردن اعدای او شکن