اصبغ بن نباته مجاشعی

[ویکی فقه] اَصْبَغ ِ بْن ِ نُباته، ابوالقاسم، از اصحاب امام علی بن ابی طالب - علیه السلام- است.
اصبغ بن نباته از بنی حنظله و از تیره مُجاشع بن دارم بود.
محمد بری تلمسانی، الجوهرة، ج۱، ص۱۸۶، به کوشش محمد تونجی، ریاض، ۱۴۰۳ق /۱۹۸۳م.
(۱) آقا بزرگ، الذریعة.(۲) محمد ابن حبان، المجروحین، به کوشش محمود ابراهیم زاید، بیروت، ۱۳۹۶ق.(۳) عبدالحمید ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، ۱۳۷۸ق /۱۹۵۹م.(۴) احمد ابن حجر عسقلانی، تقریب التهذیب، به کوشش عبدالوهاب عبداللطیف، بیروت، ۱۳۹۵ق /۱۹۷۵م.(۵) علی ابن حزم، جمهرة انساب العرب، بیروت، ۱۴۰۳ق /۱۹۸۳م.(۶) محمد ابن سعد، الطبقات الکبری، بیروت، دارصادر.(۷) محمد ابن شهر آشوب، المناقب، قم، مطبعة علمیه.(۸) محمد بری تلمسانی، الجوهرة، به کوشش محمد تونجی، ریاض، ۱۴۰۳ق /۱۹۸۳م.(۹) یعقوب بسوی، المعرفة و التاریخ، به کوشش اکرم ضیاء عمری، بغداد، ۱۳۹۶ق /۱۹۷۹م.(۱۰) ابراهیم جوزجانی، احوال الرجال، به کوشش صبحی بدری سامرایی، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م.(۱۱) محمد حر عاملی، وسائل الشیعة، به کوشش محمد رازی، بیروت، ۱۳۸۹ق.(۱۲) حسن حلی، رجال، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف، ۱۳۸۱ق /۱۹۶۱م.(۱۳) خلیفة بن خیاط، تاریخ، به کوشش سهیل زکار، دمشق، ۱۹۶۷م.(۱۴) ابوالقاسم خویی، معجم رجال الحدیث، بیروت، ۱۴۰۳ق.(۱۵) علی دارقطنی، الضعفاء و المتروکین، به کوشش صبحی بدری سامرایی، بیروت، ۱۴۰۶ق /۱۹۸۹م.(۱۶) محمد ذهبی، المغنی، به کوشش نورالدین عتر، حلب، ۱۳۹۱ق /۱۹۷۱م.(۱۷) محمد ذهبی، میزان الاعتدال، به کوشش علی محمد بجاوی، بیروت، ۱۹۶۳م.(۱۸) محمد طوسی، امالی، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف، ۱۳۸۴ق / ۱۹۶۴م.(۱۹) محمد طوسی، رجال، نجف، ۱۳۸۰ق /۱۹۶۱م.(۲۰) محمد طوسی، الفهرست، به کوشش محمود رامیار، مشهد، ۱۳۵۱ش.(۲۱) احمد عجلی، تاریخ الثقات، به کوشش عبدالمعطی قلعجی، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۴م.(۲۲) محمد کشی، معرفة الرجال، اختیار طوسی، به کوشش حسن مصطفوی، مشهد، ۱۳۴۸ش.(۲۳) یوسف مزی، تهذیب الکمال، به کوشش بشار عواد معروف، بیروت، ۱۴۱۳ق /۱۹۹۱م.(۲۴) محمد مفید، امالی، به کوشش حسین استاد ولی و علی اکبر غفاری، قم، ۱۴۰۳ق.(۲۵) نجاشی، رجال، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، ۱۴۰۷ق.(۲۶) احمد نسایی، «الضعفاء و المتروکین »، همراه الضعفاء الصغیر بخاری، به کوشش محمود ابراهیم زاید، بیروت، ۱۴۰۶ق /۱۹۸۶م.(۲۷) نصر بن مزاحم، وقعة صفین، به کوشش عبدالسلام هارون، قاهره، ۱۳۸۲ق.(۲۸) یحیی بن معین، التاریخ، به کوشش احمد محمد نورسیف، مکه، ۱۳۹۹ق /۱۹۷۹م.(۲۹) ابن عدی، احمد، الکامل فی الضعفاء الرجال، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م.

💡 و در كتاب معانى به سند خود از اصبغ بن نباته از على (عليه السلام ) روايت آورده كهدر ضمن حديثى فرمود: نسبت خداى عزوجل همان سوره:(قل هو الله...) است و در كتاب علل به سند خود از امام صادق (عليه السلام ) روايتكرده كه در حديث معراج فرمود: خداى تعالى به آن جناب - يعنى بهرسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) - فرمود:(قل هو الله احد)، را همانطور كه نازل شده بخوان، كه اين سوره نسبت و معرف من است.

💡 اصبغ بن نباته مى گويد: در جنگ جمل در حضور اميرمؤ منان على (عليه السلام ) بودم كهمردى آمد و در حضور آن حضرت ايستاد و عرض ‍ كرد: اى اميرمؤ منان من مى بينم هم سپاهدشمن تكبير (الله اكبر مى گويد) و هم ما، هم آنهاتهليل (لا اله الا الله ) مى گويند و هم ما، هم آنها نماز مى خوانند و هم ما، بنابراين برچه اساس ما با سپاه دشمن (عايشه، طلحه و زبير) جنگ كنيم ؟!

💡 اصبغ بن نباته از امير المومنين نقل مى كند كه فرمود: سوگند به آن كسى كه محمد رابه حقيقت برانگيخته و خاندانش را گرامى داشته، هيچ چيز از وردها و دعاها نيست كه شماآنها را بجوييد از براى محافظت مرض و از سوختن، غرق شدن، دزدى، گمشده وگريختن چهارپايان، مگر اين كه در قرآن است. هر كه خواهد از من بپرسد - تا به اوجواب گويم.

💡 و به سندش از اصبغ بن نباته روايت نموده كه گفت: از اميرمؤ منان عليه السلام شنيدمكه مى فرمود: به خدا سوگند نه پدرم و نه جدم عبدالمطلب و نه هاشم و نه عبد منافهيچ كدام هرگز بتى نپرستيدند. گفتند: پس چه مى پرستيدند؟ فرمود: به سوى كعبهبنابر دين ابراهيم عليه السلام نماز مى گزاردند و به دين او تمسك داشتند. (1015)

💡 پانزدهم: و نيز روايت كرده از على بن الحكم از جعفر بن سليمان الضبعى از سعد بنطريف از اصبغ بن نباته از سلمان فارسى كه گفت: خطبه اى خواندرسول خدا بر ما و فرمود: (اى گروه مردمان ! من رحلت كننده ام عنقريب و روانه شونده امبه مغيب. وصيت مى كنم شما را درباره عترت خود كه نيكويى كنيد با عترت من وبپرهيزيد از بدعت هربدعتى، ضلالت است و لا محالهاهل ضلالت در جهنم اند.

💡 8. (قاسم بن اصبغ بن نباته ) مى گويد: شخص زيبا و بسيار سفيدى از قبيله (بنىدارم ) كه شاهد قتل امام حسين عليه السلام بود، را ديدم كه سياه رو شده بود. به او گفتمبخاطر تغيير رنگ صورتت بزحمت تو را شناختم و گفت: مرد سفيدرويى از ياران حسينرا كه بر پيشانيش اثر سجده بود، كشته و سر او را بهمراه بردم.