[ویکی شیعه] اشاعره در زمینه مسائل مربوط به خداشناسی در مقابل دیگر مذاهب اسلامی آراء خاصی دارند.
ایشان در زمینه اثبات وجود خدا در ابتدا بر برهانهای نقلی تکیه می کردند ولی در نهایت مانند عدلیه از هر سه روش نقلی، عقلی، قلبی برای اثبات خداوند استفاده کردند.
در زمینه امکان شناخت ذات خداوند برخی چون امام الحرمین جوینی و ابو حامد غزالی قائل به عدم امکان شناخت شدند ولی اکثریت، شناخت ذات او را امری ممکن می دانند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اندكى بعد مباحث جنجالى كلامى ميدان دار اصلى عرصه علم و دانش در مساجد شد و حلقههاى بزرگ متكلمين كه در آن به طرح موضوعات و پرسش و پاسخهاى كلامى در بابتوحيد و معاد و نبوت و قرآن پرداخته مى شد، داير گشت.اهل جدل در حلقه هاى متعدد به بحث از عقايد دينى بانگ بلند مى كردند و در واقع دو مكتبكلامى بزرگ جهان اسلام يعنى اشاعره و معتزله از مسجد
💡 در این دوره با ظهور اشاعره و در مقابل شیخ مفید و مریدانش آتش منازعات بین فرقها، مذاهب و مکاتب را شعلهور ساخت و به افتراق بیش از پیش مسلمانان انجامید و تلاشهای بویهیان در جهت خواباندن این منازعات نیز راه به جایی نمیبرد چراکه این اختلافات بسیار عمیق و ریشه دار بود.
💡 اشاعره و معتزله، در آيه قبلى يعنى آيه: (قاتلوهم يعذبهم الله بايديكم ) و آياتمشابه آن بحث عجيب و غريبى دارند كه فخر رازى آن را بطورمفصل در تفسير خود آورده و ما در اينجا خلاصه اش را ايراد مى كنيم:
💡 چرا که معرفت فرع بر حصول و تعیین است؛ بنابراین تعیین و انتخاب امام بر مردم شرعاً واجب میشود. اما فخر رازی از گروه اشاعره و برخی از معتزلیان همچون ابوالقاسم جاحظ، ابوالقاسم کعبی و ابوالحسین بصری انتخاب امام را عقلی میدانند.
💡 همگان بر اين اتّفاق دارند كه عقاب گناهان صغيره كسى كه از گناهان كبيره اجتناب مىكند، ساقط مى شود؛ اماميه، اشاعره و معتزله در اين مساءله باهم اختلافى ندارند. در اينزمينه در صفحات گذشته، كلام شمارى از بزرگان اين فرقه هانقل شد، ولى در چند مطلب اختلاف نظر وجود دارد:
